werelddorp of dorpwereld…

Hier in Norrland, aan de zuidelijke grens met Lapland, waar de wind tussen de bomen blaast en de wolken over de rivier razen, heb je tijd om de mensenhorde vanop de zijlijn te bewonderen en om je daarover te verwonderen. Het valt mij op hoe er mensen zijn die weg willen van de alledaagsheid en hun blik naar andere oorden wenden. Noord of zuid, berg of dal, het maakt niet uit waar naar toe, wij vertrekken naar onbekende of  bekende oorden. Alles is goed zolang men maar het oude achter zich kan laten.

Naar het schijnt reist de geest van de mens aan de snelheid van een paard, of dat paard draaft dan wel galoppeert, weet ik niet. Heel wat mensen die op reis gaan moeten eerst een dag, of soms twee dagen, acclimatiseren. Vooral wanneer ze heel ver reizen. Vroeger, voor de tijd van internet en sociale media allerhande, trokken de mensen weg uit hun geboortestreek, om wat voor reden dan ook, om pas jaren later of soms ook helemaal niet, terug te keren naar hun heimat. Weg was weg, je kon heel vaak weinig of geen contact met het thuisfront hebben en heel dikwijls verwaterde dat contact na verloop van tijd. Bij problemen was je op je zelf aangewezen, je kon wel een brief schrijven maar tegen dat er een antwoord terugkwam waren de problemen vaak al opgelost. Telefoneren kon je wel maar in het pre-GSM tijdperk was bellen naar en van het buitenland een dure aangelegenheid, je beperkte het telefoneren tot het absolute minimum. Noodgedwongen werd je ondergedompeld in je nieuwe omgeving en als je al niet zelf helemaal kon integreren dan konden de kinderen dat wel.

In onze technologische wereld zijn er geen afstanden meer, contacten liggen vaak maar een paar toetsaanslagen ver. Je dompelt je niet meer onder in jouw nieuwe leven maar je verplaatst jouw oude leven naar een nieuwe omgeving waardoor je nooit echt in jouw nieuwe omgeving bent. De geest, die aan de snelheid van een paard reist, is nooit ter plaatse, altijd is hij onderweg van hier naar daar, van daar naar hier, hier, daar, daar, hier….Het resultaat is dat de mens zich op zijn nieuwe plaats niet thuis voelt en op zijn oude plaats ontheemd is.

Ondertussen genieten we van de winter, heel veel zachte sneeuw, veel water tussen de sneeuw en het ijs, heel dikwijls de hele oprit naar het huis manueel sneeuwvrij maken. Genieten met volle teugen en onderdompelen in de omgeving. Hier is hier en daar…. daar denk ik hoegenaamd niet aan.

 

4 Reacties op “werelddorp of dorpwereld…

  1. Mooi John! Groetjes aan jullie xxx Karine

    Op zo 28 jan. 2018 om 18:54 schreef Een (t)huis in Zweden

    > jondewi posted: “Hier in Norrland, aan de zuidelijke grens met Lapland, > waar de wind tussen de bomen blaast en de wolken over de rivier razen, heb > je tijd om de mensenhorde vanop de zijlijn te bewonderen en om je daarover > te verwonderen. Het valt mij op hoe er mensen zijn” >

  2. Lieve Riet en John, wat zijn jullie gelukkige benijdenswaardige burgers, ondergedompeld en geacclimatiseerd naar ziel en lichaam wij staan vertrekkensklaar richting Zuiden , wat zon en warmte opzoeken, …Maar of onze geest het tempo kan volgen ? Hopelijk wel, voor een blijvende indruk en een levensles van de immer vrolijke bevolking. liefs, Bea

  3. Hallo, dit is speciaal voor de Jarige vandaag.
    Riet, van ganser harte proficiat en geniet van deze bijzondere dag.
    Het kaartje is onderweg, maar té laat op de post gedaan. (Ben je nog altijd afgesneden van de sociale media? niet erg hé, enkel even wennen aan hoe het vroeger was, zalig toch!)

Anrwoord

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.